Ana Sayfa Köşe Yazarları, Son Dakika 5.03.2020 163 Görüntüleme

SON LOKMA…

Sedat ölmüş dediler…

Yazamadım….!

İnanmadım ki

İnanamadım.

Yakıştıramadım.

Uzaktaydım….

Sadece bekledim.

Ve Sustum.

 

O karlı günü düşündüm.

Hangi kattı unuttum.

Hani hastaneye gelmiştim.

Şükür iyi ki görmüşüm.

Bol peynirlimiydi ki bilmiyorum !

Kursağına giden o tostun.

Son lokmamızmış be Sedat.

Bilmedim.

Bilemedim dayıoğlu.

Gardaşım.

Anlayamadım…

Bi bilsem..

O çayını içerdim.

Ne bilim be Sedat.

İnanki !

Yorulmanı istemedim.

 

Bilsem…

Ah bi bilebilsem….

Çok acıdı içim be.

Toprak attılar üzerine…

Hangi kelime yeter buna.

Hangi edebiyat türü anlatabilir ki…

Güle güle aslanım.

Yardıma koşanım…

Koçum…

Insan  gibi insanım !

Nur içinde uyu…

Belli mi olur…

Yakın veya uzak.

Bi gün geliriz bizde…

Bekle koçum…

Bekle.

 

Erken ya…

Çok erken.

Olmadı bu Sedadım.

Olmadı

Sen sürpriz yaptın bize.

Olmadı…

Olmadı…

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

İlginizi çekebilir

Hala Umudum Var!

Hala Umudum Var!