reklam
Ana Sayfa Menteşe Haberleri, Muğla Haberleri, Son Dakika 3 Aralık 2019

YEKPÂRE

Şiir,  kâğıda öksürmesi şairin.

Her kelime, hüsranlarıma çentik,

Şirk koşuyorum ellerimle,

Yudum yudum soluyorum içimin küfürlerini,

Kendim oluyorum, arşınladıkça sızlayan yürekleri.

 

Kapının sesini duymuyorum bazen,

Işıklarımı kapatıyorum takvimden habersiz.

Yüzümde, ellerimde hep bir geç kalınmışlık hissi.

Düzlüğe erdiğim zaman unutacağım basamakları.

Bu sarsıcı sükûtu mesken tuttum şimdileri.

 

Gök, bir bohça gibi sarmalamış yeri,

Karanlık bir kapının ardına koymuş,

Yollarım yokuş, dilim tutuklu, zihnim tarumar

Ve kuytuluğumda düşkünlüklerdeyim.

Açmaya mecalim yok kilitleri.

 

Çare yok, çare yok…

 

(Zaman:

Korları gizleyen kül,

Derin ikilem.

Yara,

Merhem.)

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.