Bitkisel Hayata Girmesine Rağmen Mesleğinden Vazgeçmedi

SİNEM KARAKAYA- Muğla Tarihi Arasta bölgesinde kendine has samimi dükkânında elektrikçilik yapan Halil İbrahim Gözcü, 2007 yılından bu yana 100 eleman yetiştirdi. 1971 yılında trafo tamiri yaparken elektrik akımına kapılan ve 20 gün bitkisel hayatta kalan elektrikçi Gözcü, yaşama azmiyle mesleğine dönerek Muğlalılara halen daha hizmet veriyor.

Mesleğini severek yaptığını belirten elektrikçi Halil İbrahim Gözcü ile röportajımız şu şekilde;

-Sizi Tanıyabilir Miyiz?

Ben Halil İbrahim Gözcü. 1948 doğumluyum. Muğlalıyım.

-Bu Mesleğe Ne Zaman Nasıl Başladınız?

1964 yılında çırak olarak başladım ben elektrikçiliğe ve halen daha devam ediyorum. Çok kazalar geçirdim ama yine de vazgeçmedim. 71 yaşındayım hala daha mesleğimi yapıyorum. Önceden dışarlara giderdim şimdi gitmiyorum kendi dükkânımda tamiratla uğraşıyorum.

-Muğla’nın En Eski Ve En Bilindik Esnaflarından Birisiniz. Teknolojinin İlerlediği Bu Zamanda Meslekle İlgili Neler Söylersiniz?

Şu anki teknolojiye ulaşamam. Benim zamanımdaki elektrikçilik çok ayrı bir şeydi. Şimdi çok değişti. Yeni ürünler çıkıyor, teknoloji değişiyor. Kumandalar bile değişiyor. Saç kurutma makinesi, ütü gibi küçük ev aletleri tamiri yapıyorum.

-Bu Mesleğin Geleceğini Nasıl Görüyorsunuz?

Ulaşılmaz. Ben bunca yıllık elektrikçiyim. Bu mesleğin E ve L harfini öğrendim. Tüm harfleri öğrenmeme imkân yok.

-Çoğu Esnaf Eleman Yetişmediğinden Şikâyetçi. Siz Eleman Yetiştiriyor Musunuz?

Şu anda yalnızım ama zamanında çok eleman yetiştirdim. 2007 yılına kadar 100 tane çırak yetiştirdim. Hepsi de vefasız. Bazıları ustam ne yapıyorsun diye gelir, bazıları da unuttu gitti. Bir laf vardır, hıyar büyüyünce bahçıvana karşı gelirmiş. Onun hesap bizimkisi.

-Oldukça Tehlikeli Bir Meslek Yapıyorsunuz. Zorlandığınız Zamanlar Oldu Mu?

Oldu tabi ki. 1971 yılında 15 Bin Volt elektriğe çarpıldım. Şebeke amiri vardı o zamanlar. 7’den 9’a kadar elektriği kesiyorum dedi. Bende hat bağlamaya çıkmıştım. Elektriği kesmemiş meğerse. Ondan sonra hiçbir şey hatırlamıyorum. 20 gün bitkisel hayatta kalmışım. Bu ölmez demişler benim için. Midemden yeşil asit çıkmış. O kurtarmış beni. Kusmasaydım belki de şu an hayatta olmayacaktım.

-Mesleğe Daha Sonra Nasıl Devam Ettiniz? Korkmadınız Mı?

Korkmadım. Yapacam dedim. Daha da hırslanarak mesleğime devam ettim. Başka mesleğim yok zaten. Vazgeçmedim hiçbir zaman. İşimi severek yapıyorum.

-Peki, Neden Arasta?

Burası bana dedemden kalma. Komşularım burada. Aşağı bölgelerde yapamam ben. Arasta samimi ve birbirine bağlıdır. Buraya alışan gidemez.

-Size Neden Gözcü Diye Hitap Ediyorlar?

Soyadım Gözcü. Lakabım da Gözcü. Dedem rahmetli göz doktoruymuş. Oradan kalma.

-Röportajımıza Eklemek İstediğiniz Bir Şey Var Mı?

Bir tek şunu söyleyeyim. Ben Muğlalıyım. Muğlalıları severim.