Her şeyin “hayırlısı” mı?

Gazetemizde köşe yazarı olarak kaleme aldığım ilk yazımda daha güzel ve iç açıcı konulardan bahsetmek isterdim sizlere fakat şuan içerisinde bulunduğumuz süreçte çok iç açıcı şeyler yazamayacağım maalesef.

Daha yeni köşe yazmaya başlayan ben ya da yazmaya çalışan ben, sürçülisan edersem  affola.

Hepimizin de bildiği üzere bir süredir dünyada ve ülkemizde yaşanan Coronavirüs sebebiyle hepimiz zor ve paranoyak bir süreçten geçiyoruz. Gerek sağlık gerek psikolojik gerekse ekonomik olarak her birimiz yıpranmış durumdayız.

Evet, benim ele almak istediğim konu ve bana en çok dokunanın ekonomik süreç olduğunu dile getirmek istiyorum.

Tüm Türkiye’de olduğu gibi Muğla’da da tedbirler her ne kadar geç alınmış olsa da sanırım Menteşe genelinde artık hepimiz yeteri derecede bilinçlendik, yani öyle düşünüyorum…

İlk tedbirimiz sanki bu virüsü yaşlılarımız yayıyormuşçasına sokağa çıkma yasağı sadece yaşlılarımıza gelmesi ve sonrasında birçok esnafın kepenk indirmesi ardından da yasağın 20 yaş altı gençlere uygulanması. Neden? Bu virüs sadece 20 yaş altı ve 65 yaş üstünü mü etkiliyor ya da onlardan mı bulaşıyor?

Neyse hiçbir sorunun karşılığı olmadığı gibi bunlarında cevabı alınmadı, biz yine kendi kendimize sorduk, cevapladık…

Hani demiştim ya biraz önce “tedbirler kapsamında” esnaf kepenk indirdi diye ya peki bu esnaf nasıl ev geçindirecek? Hadi birikimi vardır, ilk ayı atlattı ya sonrası? Mülk sahibi kiracısına yanaşamaz oldu, kiracı mülk sahibinin yüzüne bakamaz…

Eski Muğla tarafında oturuyorum ve bence Menteşe’nin en güzel mahallesi, esnafından tut komşulara kadar. Sabahları işe giderken dükkanını açan bazı esnaf abimler var selamlaşmadan geçmeyiz tabi ki.. Her gün bana sorarlar, “Ne olacak, ne zaman bitecek, bittik, iş yok …” diyecek hiçbir şey yok, verecek cevap yok. Hemen hemen yarım saat dinlerim onları..

Gerçekten nasıl olacak?

Hani biraz önce “tedbirler kapsamında” sokağa çıkma yasağından bahsetmiştim, 20 yaş altı gençlerin sokağa çıkmaması. Yerinde bir uygulamamı, bence evet.  Lakin, size yaşadığım bir olayı anlatmak isterim.

20 yaş altı sokağa çıkma yasağının sabahı işe giderken, çatı onarımı yapan 13-14 yaşlarında bir çocuk gördüm. Birkaç gün ses çıkarmadım ve sonunda günaydın diyerek lafa girdim, dayanamadım. Kibar bir şekilde tedbirsiz çalıştığını ayrıca dışarı çıkmasının da yasak olduğunu söyledim. Verdiği cevap, “Uyarılana kadar çalışmak zorundayım abla, eve para götürüyorum.”

Bu sabah yoktu, belki de uyarıldı. Peki, eve nasıl para götürecek ya da şöyle sorayım 13-14 yaşında bir çocuğun eve para götürmesi, evini düşünmek zorunda olması Corona’dan daha ağır değil mi?

Yazılacak, söylenecek çok şey var ama…

Her şeyin hayırlısı.