Yine Mi Zam!

Türkiye’nin durumu içler acısı. Ekonomi, sağlık, eğitim… İleriye gitmemiz gerekirken nasıl oluyor da geriliyoruz?

Yine zam geldi. Bu sefer elektriğe. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca (EPDK), 1 Ekim itibarıyla elektriğe yüzde 14,9 zam geldi. Zaten yaşam pahalı. Hayat gittikçe zorlaşıyor. Neden bu zorluk? Hadi Milletvekilleri, Siyasiler, zengin iş adamları bu durumdan zerrece etkilenmez ama ya esnaflar? Asgari ücretle geçinenler ne olacak? Sürekli bir şeylere zam geliyor. Ne zaman dur durak bilecek bu zamlar? Vatandaş kan ağlıyor, esnaflar kirasını zor çıkarıyor. Çileyi vatandaş çekiyor.

Akaryakıt, elektrik, doğalgaz, içki, sigara bunlara zam yapmak işin kolay kısmı. Peki, esnaflar için daha doğrusu vatandaşlar için kolaylık sağlamak adına ne yapıldı? Hiç. Varsa yoksa zam. Her gün, güne zam haberiyle uyanıyoruz. Uykuları kaçanlar bile oluyordur eminim. Her gün gelen zamlar, özellikle dar gelirli vatandaş için hayatı çok zorlaştırıyor. Bu kadar çok israf, bu kadar çok lüks olursa, dar gelirliye sabretmekten başka çözüm kalmaz tabi.

Maalesef ki olumsuzluklar her geçen gün artıyor ülkemizde. En pahalı benzin, doğalgaz, et bizim ülkemizde diyebiliriz. Konut fiyatlarını söylemiyorum bile. Malum zaten Muğla’mız kira fiyatlarıyla meşhur. Gelir dağılımında ki eşitsizlik, en çok işçi ölümleri, gençlerde madde kullanımı, kadına, çocuğa şiddet, kredi kartını ödeyemeyenlerin sayısı, boşananlar daha sayamadığım birçok şey. Çalışan kesimin yanında, esnafın da şikâyetleri artıyor haliyle. Yavaş yavaş yaşanamaz bir ülke hatta yaşanmaz bir dünya olmaya doğru ilerliyoruz. Bu durumu düzeltmek bizim elimizde. Ama yetkililere bakarsan ülkede refah var. Nasıl refah bu? Eğitime, sağlığa, hukuka özellikle de ekonomiye önem verilmezse sonumuz nasıl olur hiç düşündünüz mü? Bu ülkeyi hangi siyasi parti temsilcisi yönetirse yönetsin önce halkını düşünmek zorunda. Mustafa Kemal Atatürk gibi. Adam kayırmalar devam ederse, toplum bu denli ayrıştırılırsa, zengin fakir diyerek ekonomik sınıf ortaya çıkarsa bu durumdan çıkmamız pek mümkün değil maalesef.

Sürekli zam yapmak yerine işsizlere nasıl istihdam sağlayabiliriz, asgari ücretle nasıl geçinilir diye düşünseler; sorun çıkarmak yerine sorunlara çözüm yolu bulmak çok mu zor?

Sözün kısası bize kaşıkla verilenler kepçeyle geri alınıyor. Ama bu durum böyle devam etmemeli.