Dolmuşla Kilometrelerce Yol Giderek İmkansızı Başardı: Ortaca'dan Ula'ya Uzanan Azim Dolu Yolculuk Mutlu Sonla Bitti
19
Bir yandan çalışıp hayat mücadelesi verirken, diğer yandan her gün kilometrelerce yol kat ederek üniversite eğitimini sürdüren Özan, gösterdiği azim ve kararlılıkla birçok kişiye ilham olacak bir başarı hikâyesine imza attı.
Bugün elinde tuttuğu diploma, yalnızca bir mezuniyet belgesi değil; yılların emeğinin, fedakârlığın, gözyaşının ve vazgeçmeyen bir yüreğin sembolü...
29
Hayatın yükünü genç yaşlardan itibaren omuzlamak zorunda kalan Meftune Özan, eşinden ayrıldıktan sonra kızıyla birlikte yaşam mücadelesi verdi. Kimseye muhtaç olmadan ayakta durabilmek, kendi geleceğini kendi elleriyle kurabilmek için meslek sahibi olmaya karar verdi. Bu amaçla yıllarca çıraklık eğitimi aldı, kuaförlerde çalıştı, emek verdi ve sonunda kalfalık ile ustalık belgelerini almayı başardı.
Denizli'de açtığı kendi kuaför salonunda tam 15 yıl boyunca mesleğini sürdürdü. Ancak hayatını kazanırken içinde hiç sönmeyen bir özlem vardı. O da okuyabilmekti...
39
Yıllar boyunca salonuna gelen öğrencileri izledi. Üniversite hayallerini anlatan gençleri dinledi. Doktorları, hemşireleri, eğitim hayatına devam eden insanları gördükçe içinde bir yerler hep sızladı. Çünkü kendisinin de yıllar önce gerçekleştiremediği bir hayali vardı.
Belki şartlar uygun değildi.
Belki zamanı değildi.
Ama o hayal hiçbir zaman ölmemişti.
Bir gün aynaya baktı ve kendine şu soruyu sordu:
"Ben neden yapmayayım?"
İşte her şey o gün değişti.
Çalışmaya devam ederken açık öğretim lisesine kayıt yaptırdı. Yıllar sonra yeniden ders kitaplarıyla buluştu. Geceleri çalıştı, gündüzleri işinin başında oldu. Büyük bir kararlılıkla eğitimini tamamladı ve lise diplomasını aldı.
49
Ancak bununla yetinmeye niyeti yoktu.
Üniversite okumak istiyordu.
Önce üniversite sınavına girdi. İlk denemesinde istediği sonucu elde edemedi. Pek çok insanın vazgeçebileceği noktada o yeniden ayağa kalktı. Daha çok çalıştı, daha çok emek verdi ve bir sonraki sınavda hayalini kurduğu üniversiteye yerleşmeyi başardı.
Kazandığı bölüm, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Ula Ali Koçman Meslek Yüksekokulu Pazarlama ve Reklamcılık Halkla İlişkiler Programı oldu.
Ancak asıl mücadele şimdi başlıyordu.
Çünkü Meftune Özan Muğla'nın Ortaca ilçesinde yaşıyordu.
Her gün Ortaca'dan Ula'ya gitmek zorundaydı.
Sabahın ilk ışıklarıyla evden çıkıyor, önce bir dolmuşa biniyor, ardından Ula Kavşağı'nda inerek ikinci aracı bekliyordu. Kışın yağmurunda, yazın sıcağında, bazen soğuk duraklarda dakikalarca beklediği oluyordu.
59
Günde saatler süren yolculuklar yapıyordu.
Bazen ders çıkışında yorgunluktan ayakta duracak hali kalmıyordu.
Bazen eve döndüğünde ertesi günün notlarını çalışacak gücü bulmakta zorlanıyordu.
Ama her şeye rağmen ertesi sabah yeniden aynı yola çıkıyordu.
Çünkü vazgeçerse yıllardır kurduğu hayalinden de vazgeçmiş olacaktı.
Bir yandan çalışıyor, bir yandan öğrencilik yapıyor, bir yandan da hayatın tüm sorumluluklarını taşıyordu.
69
Kimi zaman yorgunluktan ağladığı oldu.
Kimi zaman "Acaba yetişebilecek miyim?" diye düşündüğü günler yaşadı.
Kimi zaman kilometrelerce süren yol ona bitmeyecekmiş gibi geldi.
Ancak her zorlukta kendisine aynı şeyi hatırlattı:
"Bu hayali yıllardır bekledim. Şimdi vazgeçemem."
Ve vazgeçmedi.
79
Derslerine sıkı sıkıya sarıldı. Genç arkadaşlarıyla aynı sıralarda oturdu. Sınavlara hazırlandı. Projeler yaptı. Yoruldu ama durmadı.
Yıllar boyunca verdiği emek sonunda karşılığını buldu.
Meftune Özan yalnızca üniversiteyi bitirmedi.
89
Üniversiteyi dereceyle bitirdi.
Bölümünü ikinci sırada tamamladı.
Üstelik okul genelinde de 11'inci olarak mezun oldu.
Diplomasını eline aldığı gün gözlerinin dolduğunu anlatan Özan için o an sadece bir mezuniyet töreni değildi. O gün; yıllarca içinde sakladığı hayalin gerçekleştiği, kendisine verdiği sözü tuttuğu ve tüm zorluklara rağmen başardığını gördüğü gündü.
99
Başarısının ardından ailesine, kendisine destek olan herkese ve özellikle her zaman yanında olan kardeşine teşekkür eden Özan, en büyük teşekkürü ise yıllar boyunca pes etmeyen kendisine ediyor.
Çünkü o diploma; dolmuşlarda geçen saatlerin, sabahın karanlığında çıkılan yolların, uykusuz gecelerin, gözyaşlarının ve büyük bir inancın eseri.
Meftune Özan'ın hikâyesi, hayallerini ertelemek zorunda kalan herkese umut oluyor.
Onun hikâyesi bize bir kez daha gösteriyor ki; yaşın, mesafenin ve zorlukların önemi yok.
İnsan gerçekten isterse, inanırsa ve mücadele etmekten vazgeçmezse, kilometrelerce uzaktaki hayaller bile bir gün gerçeğe dönüşebiliyor.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.