Gümbet’in geleceği için “kolların sıvandığına” dair metni okuduğumda hem sevindim, hem de istemsizce durup düşündüm. Çünkü ben Gümbet için daha önce yazdım. Çok yazdım. Ve o yazılar beklediğimden fazla ilgi gördü. Demek ki mesele sadece benim meselem değilmiş.

Metinde geçen şu ifade önemli:

“Bayrağı devralma zamanı.”

Evet, bayrağı devralma zamanı. Ama önce şunu açıkça söyleyelim:

Bu bayrak neden yere düştü?

Gümbet bu hale bir günde gelmedi.

Denetimsizlikle geldi.

Umursamazlıkla geldi.

“Nasıl olsa turisti var” rehavetiyle geldi.

Bugün Gümbet, halk arasında acı bir ifadeyle anılıyor:

“Kurtarılmış bölge.”

Yani suçun kol gezdiği, yatırımcının kaçtığı, işletmecinin “başım ağrımasın” diyerek uzak durduğu bir yer. Kimse artık Gümbet’te işletme almak istemiyor. Çünkü Gümbet, sorun çıkaran bir yer olarak biliniyor.

Bu Bodrum’un ayıbıdır.

Bir zamanlar, özellikle 1970’lerde Gümbet, Bodrum dış turizminin en gözde adresiydi. Yabancı turist Bodrum’a Gümbet’ten girerdi. Gümbet, Bodrum’un vitriniydi. Bugün ise vitrin kırık, ışıklar sönük.

Metinde deniyor ki:

“Çevresel sürdürülebilirlik, yaşam kalitesi, turizm standartları ve bölgesel iş birliği ele alındı.”

Bunlar doğru başlıklar. Kimsenin itirazı yok.

Ama Gümbet’in sorunu artık başlık eksikliği değil.

Gümbet’in sorunu irade eksikliği.

Yıllardır konuşulan ama sahaya inmeyen her başlık, Gümbet’i biraz daha aşağı çekti.

Bir başka dikkat çekici bölüm de şu:

“Kamu–özel sektör iş birliği açısından önemli isimler dernek üyesi.”

İsimler önemli olabilir. Ama Gümbet’i kurtaracak olan isimler değil, kararlılıktır.

Kamu gerçekten denetleyecek mi?

Kurallar herkes için eşit mi uygulanacak?

Yoksa yine göz yumulup, şikâyet eden vatandaş mı suçlu ilan edilecek?

Asıl sorular bunlar.

Metinde geçen “örnek tatil beldesi” hedefi kulağa hoş geliyor. Ama bugünkü Gümbet gerçeğiyle yan yana koyunca insan ister istemez soruyor:

Örnek kime göre, neye göre?

Örnek olmak için önce güvenlik, düzen, hukuk gerekir. Bunlar yoksa ne sürdürülebilirlik olur ne turizm standardı.

Şunu açıkça yazmak gerekiyor:

Gümbet kurtulursa Bodrum rahatlar.

Gümbet bataklık olarak kalırsa, Bodrum da bu yükü taşımaya devam eder.

Bu toplantı beni bu yüzden hem mutlu etti hem heyecanlandırdı. Çünkü ilk kez “kaderine terk etmeme” niyeti bu kadar açık dillendiriliyor.

Ama buradan sonra kimse Gümbet’i yazıyla, toplantıyla, temenniyle kurtaramaz.

Gümbet artık laf değil icraat istiyor.

Eğer bu irade sahaya yansırsa, ben yazmaya devam ederim.

Ama vitrin süsü olursa, onu da yazarım.

Çünkü Gümbet, Bodrum’un arka bahçesi değildir.

Gümbet, Bodrum’un aynasıdır.

Ve aynaya bakma cesareti olmayanlar, bu işi başaramaz.

Tandoğan Uysal