Türkiye’nin gündeminde en çok konuşulan başlıkların başında yoksulluk geliyor. Emekliye verilen düşük maaş zammı, asgari ücretliye reva görülen artış, hayat pahalılığı… Herkes konuşuyor, herkes eleştiriyor ama kimse asıl soruya açık bir yanıt vermiyor.

Herkes konuşuyor ama asıl soru hâlâ ortada

Olan bir şey verilir, değil mi?
Bir ülkeyi yöneten iktidarın elinde imkân varsa, verir. Hem de gecikmeden verir. Çünkü o iktidarı oraya getiren de emeklidir, asgari ücretlidir. Sandıkta oy veren onlardır.

Demek ki iktidarın bir bildiği var

Beklenen zamlar verilmiyorsa, bunun mutlaka bir nedeni vardır. Ana muhalefet de tam buradan yürüyor. Her gün “erken seçim” diyor, “zam yap” diyor. Ama iktidar muhalefetin gazına gelmiyor. Gelse ne olur? O zamları yapar ve gelecek seçimleri ciddi biçimde riske sokar.

Bu iktidarda o göz yok

Çünkü herkes biliyor ki ücret artışı enflasyonu tetikler. Bugün verilen yüksek bir zam, yarın fiyat etiketlerine misliyle yansır. İktidar da bunun farkında. O yüzden ayağını yorganına göre uzatıyor, imkânına ve hesabına bakıyor.

Erken seçim neden gelmiyor?

Ben müneccim değilim. Ama aklın yolu birdir. Eğer iktidar bugün beklenen ücret artışlarını verebilseydi, hiç tereddüt etmezdi. Verir, ardından da sandığı milletin önüne koyardı. Bundan daha güçlü bir siyasi hamle olur mu?

Bu bir refah zammı değil, sabır zammıdır

Bugün yapılan artışlar, milleti rahatlatan artışlar değil. “Biraz daha idare edin” denilen, seçime kadar zamanı kurtarmaya yönelik artışlardır. Herkes bunu biliyor ama yüksek sesle söylemek yerine lafı dolandırmayı tercih ediyor.

Mesele vermek değil, verebilmektir

Emeklilere verilen aylık da, asgari ücretliye reva görülen ücret de yoksulluk sınırının altında. Doğru. Ama mesele niyet meselesi değil; imkân meselesidir.

İktidarın hesabı net

İktidar seçime kadar enflasyonu düşürüp öyle sandığa gitmek istiyor. Zamla değil, sıkı durarak seçime gitmenin hesabını yapıyor. Çünkü yüksek enflasyonla sandığa gidilmez.

İktidarın İmkanı Olsa Muhalefeti Dinler mi?

İktidarın gücü işte tam olarak bu kadar. Gücü olan iktidar verir. Veremeyen ise bekler, idare eder, sabır ister. Onun için olmayan bir şey istenmez. Olsa zaten iktidar verir ve en kısa zamanda seçime giderdi.

Bugün yaşadığımız tablo, niyet tartışmasından çok, iktidarın imkânları ve tercihleriyle ilgilidir. Gerisi süslü cümleler, alışıldık siyasi nutuklardır.