Cumhuriyet’in üzerinden bir asır geçti. Hâlâ aynı sorular, aynı tereddütler karşımızda duruyor:
Kaç tane Atatürk heykeli diktik? Kaç meydana Atatürk adını verdik?

Ama asıl soru şu: Biz bu heykelleri zemine mi diktik, gönlümüze mi?

Resmî Törenler Bitince Ne Kalıyor?

Her 10 Kasım’da sirenler çalıyor, Cumhuriyet Bayramı geldiğinde meydanlar bayraklarla doluyor.
Coşku var, heyecan var, törenler var.

Peki tören bittikten sonra geriye ne kalıyor?

Atatürk’ün adını kürsülerde, nutuklarda anmak kolay.
Onun düşüncesini yaşatmak ise irade ister, bilinç ister, cesaret ister.

Yeni Nesil Atatürk’ten Uzaklaşıyor mu?

Bugün gençlerin önemli bir kısmı Atatürk’ü sadece bir resim, bir büst, bir heykel olarak tanıyor.

Söylemesi zor ama gerçek:
Son yıllarda Atatürk’e dair bir çekingenlik, hatta istemsiz bir uzaklaşma var ülkede.
Atatürk’ü anmak bile politik bir tavırmış gibi algılanıyor.

Oysa Atatürk ne bir partinin, ne bir grubun tekelindedir.
Atatürk Türk milletinin ortak vicdanıdır.

Cumhuriyet’in Bekası Tehlikededir

Cumhuriyet’in geleceği için en büyük tehlike ekonomik kriz değil, dış politika değil…
Bu milletin Atatürk düşüncesinden uzaklaşmasıdır.

Çünkü Atatürk demek:

akıl ve bilim demektir,

özgürlük ve adalet demektir,

laiklik ve hukuk demektir.

Bu değerlerden uzaklaşınca, heykeller kalsa ne olur, meydanların adı Atatürk olsa ne fark eder?

Asıl Heykel Nerede Dikilmeli?

Bugün yapılması gereken şey yeni bir heykel ya da yeni bir meydan değil.
Bugün yapılması gereken:

Atatürk’ü yeniden anlamak,

gençlere anlatmak,

onun ilke ve devrimlerini gündelik hayatın rehberi yapmak.

Bir heykelin anlamı, ancak onun gölgesinde yükselen bir Cumhuriyet olduğunda vardır.

Şimdi kendimize dönelim:

Kaç Atatürk heykeli diktik?

Daha önemlisi:
Kaç gencin kalbine diktik?
Kaç gencin zihnine diktik?

Asıl mesele, işte orada başlıyor.