Elvan Göçer
BU DEFA ALKIŞLAR; MESLEĞİMİZİN ZARARLILARINA
Gazetecilik, güven üzerine inşa edilmiş, demokrasilerde yasama, yürütme, yargıdan sonra dördüncü kuvvet olarak bilinen bir meslektir. Özellikle Anadolu basını gözümde daha değerli ve daha kıymetlidir. Ulusal basının köklerini oluşturan yerel basındaki birçok fikir işçisi bana göre daha kıymetlidir. Yerelde insanlar birbirini daha iyi tanır, birbirleri ile birçok programlarda yan yana, aynı masada çalışma fırsatı bulurlar. Haliyle büyük şehirlere göre yereldeki basın mensuplarının birbirlerine duydukları saygı ve güven daha üst seviyededir.
Ancak, bazen her kasada çürük elma olacağı gibi sektörün içinde meslek adabı ile örtüşmeyen kişilerin olduğuna da şahit oluyoruz. Ne yazık ki zaman zaman bu kutsal mesleğin adını kullanarak, kişisel çıkar sağlamaya çalışan, meslektaşlarının bilgisi olmadan gerçek dışı söylemlerle şehirde yaşayan sivil toplum temsilcilerinden, iş insanlarından, siyasette tanınmış önde gelen isimlerden meslektaşları adına yardım talebinde bulunan aynı sektörde olmaktan çekince duyduğumuz insanların olduğunu görmek ve bu şahısların birçok kurum ve kuruluşlar tarafından bu yönleri görmezden gelinerek günümüzde kabul görür olduğunu görmek birçok arkadaşımız gibi şahsımı da endişelendirmektedir.
Bir insanın iyi niyetini, merhametini ve yardım etme duygusunu kullanarak istismar etmek ne kadar ahlak dışıysa, bunu mesleği olarak gördüğü gazetecilik kimliğinin arkasına saklanarak yapmak, daha da ahlaksızca yapılan ve aynı zamanda gazetecilik mesleğine yapılmış büyük bir haksızlıktır. Çünkü bir kişinin yanlış davranışı yalnızca kendi itibarını değil, emeğiyle, kalemiyle ve onuruyla gazetecilik yapan tüm meslektaşlarının mesleki itibarını ve onlara duyulan güven duygusunu zedeler.
Gazetecilik bir çıkar kapısı değildir, gazetecilik mesleği güveni istismar etme aracı asla olamaz, hele hele insanların vicdanına dokunarak, menfaat sağlama ve çıkar elde etme girişimleri, itibar kazanma yöntemi olmamalıdır. Bu sektörün çürük elmalarını bile bile barındırmak ta, mesleğini layıkı ile yapan insanlara saygısızlık olarak nitelendiriyorum. Çekirge bir sıçrar, iki sıçrar, üçüncü sıçramada yüksekten düşer ayağı kırılır… Atalarımız ne dediyse hep arka planda bir anlamı var.
Hatırlamak istersek; “Zenginliğine güvenme bir kıvılcım, güzelliğine güvenme bir sivilce yeter” diye boşuna söylememişler.
Kıssadan hisse; sektörümüz açısından kanayan bir yaraya parmak basmak gerçeğinden yola çıktığımızda, işini özveri ve emek harcamanın yanında, mesleklerini bir suistimal aracı olarak kullanmayan basın emekçilerinin hatırına, bu girişimde bulunan ki onlara ‘basın mensubu’ bile diyemiyoruz, bu kişi ya da kişilere geçit vermemek ve o basın emekçilerinin hakkına girmemek adına sözüm ona yüz kızartıcı tutumların sahiplerine sırf ‘unvanı var’ diye itibar edilmemesini ve bu tür suistimallerin, adeta nitelikli dolandırıcılık türünden mağdur edilmeye çalışılan kişiler tarafından ifşa edilmesi, en azından sektörümüzün ve kapımızın önünün temizlenmesine olanak tanıyacaktır.
‘Mesleğin itibarını korumak için duyarlılık beklentimiz bu yöndedir’ diyerek, söz konusu meslek zararlılarını serçe parmağımızda çıkan şeytan tırnağımız ile kendilerine yakışan bu girişimlerinden dolayı alkışlıyorum.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.