Bodrum Belediye Başkanı Tamer Mandalinci, 2026 yılının ilk meclis toplantısında sergilediği tutumla, yerel siyasette kolay rastlanmayan bir olgunluk ve sorumluluk örneği ortaya koydu. Daha önce Bodrum Galatasaraylılar Derneği’nin yemekli toplantısında, bir taraftar refleksiyle sarf ettiği ve maksadını aşan sözler nedeniyle, bu kez meclis kürsüsünden tüm spor camiasına dönerek açık bir özür dilemesi, sıradan bir açıklamanın çok ötesindeydi.

“Hepimiz insanız, yanlış yapabiliriz” diyerek başlayan bu özür, makamın sağladığı konforun arkasına saklanmadan, kamuoyunun karşısına çıkma cesaretini gösteren bir tavırdı. Üstelik bu açıklamanın, Bodrum’daki diğer spor dernekleri tarafından olumlu karşılanması da, kentin sağduyusunun hâlâ güçlü olduğunu bir kez daha gösterdi.

Bodrum’un Dili: Ayrıştırmak Değil, Birleştirmek

Bodrum’un bir dili vardır. Bu dil; ayrıştırıcı değil, birleştiricidir. Siyasette olduğu gibi sporda da böyledir. Rekabet olur, heyecan olur, hatta zaman zaman sertlik de olur ama bu kentin yöneticilerinden beklenen, bu duyguları toplumsal barışın önüne koymamaktır. Mandalinci’nin meclis önünde yaptığı tam olarak budur: Sporu bir gerilim alanı olmaktan çıkarıp, kent kültürünün bir parçası olarak doğru yerine koymak.

Bir Fenerbahçeli Olarak…

Bu noktada kişisel bir not düşmek de gerekir. Bir Fenerbahçeli olarak, Tamer Mandalinci’yi bu tutumundan dolayı ben de kutluyorum. Çünkü takım renkleri ne olursa olsun, Bodrum’da ortak payda Bodrumluluktur. Başkan, yaptığı bu açıklamayla “başkana yakışanı” yapmış, sporu siyasetin değil, kardeşliğin dili olarak gördüğünü göstermiştir.

Küçük Bir Özür, Büyük Bir Mesaj

Türkiye’de “özür dilemek” hâlâ yanlış anlaşılırken, yerel bir yöneticinin bunu meclis kürsüsünden, açık ve net bir dille yapabilmesi önemlidir. Bu tavır, yalnızca spor camiasına değil; siyaset yapan herkese yöneltilmiş sessiz ama güçlü bir mesajdır.

Sonuçta Bodrum’un kazandığı şey bir polemik değil; birlik duygusunun yeniden teyidi olmuştur. Ve bazen bir kente en çok yakışan şey, yüksek sesli nutuklar değil; zamanında söylenmiş, samimi bir “özür”dür.