Mutlaka çoğunuzun evinde bir evcil hayvan vardır. Köpek , kedi veya kuş gibi. Bu evcil hayvanlarla fark etmesekte çok güçlü bir bağ kurarız. Onu bir dost gibi severiz. Onunla vakit geçiririz , sohbet ederiz ve ona karşı sevgi besleriz. Bu kadar saf duyguyu bir arada beslediğimiz bu dostlarımız zarar görsün istemeyiz. Onları koruyup kollarız. Onların güzel bir yaşam sürmesi için onlara kaliteli mamalar alırız , güzel tasmalar taşıma kapları alıp onların konforlarını sağlamaya çalışırız. Onların mümkün olduğunca mutlu olmalarını isteriz. Peki ya bu evcil dostlarımız bize yalnızca sevgiyi mi öğretir.

Evcil bir dost sahiplendiğimizde biz yalnızca bir canlıyı sevmeyi öğrenmeyiz bununla birlikte sorumluluk bilincimizde gelişir.O hayvanı sahiplendiğimizde o hayvanın sorumluluklarını da almış oluruz. Mesela bu evcil hayvanların bize yüklediği sorumluluklardan bazılarını sayayım size. Onları beslememiz gerekir ve bu sorumluluk bize aittir. Eğer bu evcil hayvan bir kedi veya köpekse onu yürüyüşe çıkarma sorumluluğumuz olur. Eğer balık gibi bir su hayvanıysa suyunu yenileme sorumluluğumuz olur. Eğer kuş türevi bir hayvan ise ona bit spreyi sıkma sorumluluğumuz olur. Yani daha çok çeşitlendirebilirim ama sizi sıkmayayım bu kadarla örneklerimi noktalayayım. Demek istediğimi anladınız bence onun yaşamını evde/bahçede devam ettirebilmesi için insanların pek çok şey yapması gerekir. Tıpkı bir anne gibi.

Evcil dostlarımız bizlere bunun yanında çeşitli duyguları da öğretir. Mesela biraz öncede bahsettiğim gibi sorumluluk duygusunu veya merhamet duygusunu veya sevgi-saygı duygusunu öğretir. Biz evcil hayvanımıza sevgi beslerken aslında diğer insanlara da sevgi beslemeyi öğreniriz. Veya biz hayvanımıza karşı saygı duydukça diğer hayvanlara da saygı duymayı öğreniriz. Dışarıdaki canlılara zarar vermeyiz onlara kötü davranmayız. Bir de merhamet duygusuna bir örnek vereyim. Biz kendi hayvanımızı en iyi şekilde beslemeye çalışırken dışarıdaki sokak hayvanlarına da bir süre sonra merhamet ediyoruz ve onları da besliyoruz , onlara da su veriyoruz vb. olumlu davranışlarda bulunuyoruz.

Ben bu hafta neden evcil hayvanlar ile ilgili bir yazı yazdım biliyor musunuz? Çünkü benimde Oscar adında bir köpeğim vardı. Pug cinsi bir köpekti ve bu yüzden biraz şaşkındı. Ve ben annem babam hepimiz onu çok severdik. Ama maalesef biz tatildeyken onu kaybetti. Sonra biz döndüğümüzde öğrendim ve çok üzüldüm. Aslında öldüğü gün benim palamutbükü ile ilgili yazımın yüklendiği gündü. Ben köpeğim yaşarken o öldüğünde bu kadar üzüleceğimi hiç düşünmezdim. Ama o öldükten sonra… İçimde bir boşluk oluştu. Bir daha köpeğimi göremeyecek olmak benim içimi burktu. Bu yüzden dedim ki “bu hafta kesinlikle konun evcil hayvanlar olacak”. Yani ilham aldığım şey melek olan “Oscar”…

Evet şuan son paragrafı okuyacaksınız. Umarım herkesin ömrü biricik can dostları olan çekirdek ailesiyle ve evcil dostlarıyla sağlıklı mutlu ve huzurlu geçer. Bu yazımı Oscar a armağan ediyorum. Umarım yazımı beğenmişsinizdir. Yine teşekkür edeceğim kişiler var. En başta canım annem ve canım babama. Daha sonra canım köpeğim evcil dostum “Oscar” a. Son olarak da siz okurlara çok teşekkür ediyorum. Bu haftada bu kadar. Kendinize çok iyi bakın. Evcil dostunuz yaşarken onunla bol bol zaman geçirmeniz dileğimle. Sevgiler:)