“Ana-baba tavsiyesi. Biraz kaba bir tabirmiş gibi gelsede bence insanın kendini bulduğu ve kişiliğini oluşturduğu bu yolda en önemli etken. Bu tavsiyeler bizi doğruya yönlendirir. Bizim yolcuğumuzda bize rehber olur. Anne-babalara çocukları olduktan sonra gelen olgunluğun ve sorumluluk bilincinin getirdiği fikir öbekleridir bu tavsiyeler. Bazen bu tavsiyeler hoşumuza gitmesede aradan zaman geçtiğinde geriye dönüp baktığımızda önce bize bu tavsiyeleri verecek anne-babamız olduğu için daha sonrada bu tavsiyeleri dinlediğimiz için şükrederiz.

Ben bugün babamdan ve annemden bu “ana-baba tavsiyelerinden “aldım ve aldığım bu tavsiyelerin ışığında kendime yeni kurallar koydum. Bu kurallar ben karanlıkta kaldığımda yaktığım lambalar. Bence bu tavsiyelerin faydasını erken vakitte anlamaya çalışmalıyız ki bizim için faydalı olsunlar. Ben şahsen bu tavsiyeleri dinlemeyi çok seviyorum. Çünkü ben bu tavsiyeleri dinlerken kendimi en saf en duru ve en çocuksu halimle çırılçıplak hissediyorum. Yani bu “çırılçıplak”tan kastım kötülükten arınmışlık. O masumluk beni derin düşüncelere büründürüyor. Bu düşünce girdabı benim girdiğim en güzel çukur. Ben bu derin düşüncelere dalmışken kulağımda anne-babamın sesleri yankılanıyor. O sesler eşliğinde kendi davranışlarımı gözden geçiriyorum. Yanlış bir davranışım varsa o davranıştan ders almak için çabalıyorum. Yani kısacası bu tavsiyelerin çokça faydasını görüyorum. Bence tüm ebeveynler çocuklarına bu tavsiyelerden vermeli. Ama bu tavsiyede dikkat edilmesi gereken bir şey var. Bu şey de tavsiyenin faydalı verimli ve olumlu yönde olması. Mesela size birkaç ana-baba tavsiyesi örneği verebilirim , bir şeye ne kadar ihtiyacın olursa olsun o şeyin sahibinin izni olmadığı sürece asla o eşyaya dokunma veya bir insan sana kötülük yapsa bile sen saygını kaybetme. İşte verdiğim bu iki tavsiye örneği ailelerin çoğunlukla çocuklarına verdiği yaygın tavsiyelerden. Bu tavsiyeler ne kadar basitmiş gibi görünsede temelde çok önemli şeyler. Bu yüzden bu tavsiyeleri zaten bildiğimiz şeyler diye kulak ardı etmeyelim ve dikkate alalım. Bu tavsiyeleri dikkate almak için illa 7-8 yaşlarında olmamıza gerek de yok. Sonuçta biz kaç yaşında olursak olalım ailemizin gözünde hep çocuğuz. Bu yüzden onlar bize öğüt vermeyi ve bize yol göstermeyi bırakmazlar . Bu tavsiyeler bazen anneannemizden bazen dedemizden bazen teyzemizden bazense babaannemizden gelebilir ; bu tavsiyelerin ana-baba tavsiyesi olması ve bunu bizim dikkate almamız için illa o kişinin bizim biyolojik anne-babamız olmasına gerek yok bize değer veren manevi bir kişide aynı tavsiyelerden bizlere verebilir. Bu öğütler ve ailemizin bize söyledikleri onların bize bıraktığı en güzel miras.

Yazımı tamamlarken bana ilham olan sevili anneme ve sevgili babama çok teşekkür ediyorum. Onlara “iyi ki varsınız” demek istiyorum.