Nezaket , günümüzde toplumumuzun en çok ihtiyacı olan duygu. Bu duygunun eksikliğinin nedenlerinden biri ne biliyor musunuz? Bireylerin ilk eğitimlerini aldıkları ilkokul öğretmenleri. İnsan karakterinin ve insanlığının ilk adımını ilkokulda sınıf öğretmeninin kişiliğinden beslenerek atar. Öğretmeni nasıl bir insansa çocukta ister istemez ona benzer. Bunu atalarımız bile şu sözleriyle doğrulamışlardır : Körle yatan şaşı kalkar. Yani eğer öğretmenimizin kötü huyları varsa çocukta o kötü huylardan ister istemez bir şeyler alır. Bu yüzden öğretmenlik çok değerli ve çok önemli bir meslektir. Eğer bir birey öğretmen olacaksa gerçekten isteyerek ve öğrencilere gerçekten bir şeyler öğretebileceğine, akademik bilgi dışında toplumsal ve insani bilgiler de verebileceğine inanıyorsa öğretmen olmalı. Mesela bazı öğretmenler var müthiş bir akademik eğitim veriyor fakat öğrencilere gelecekte toplumda nasıl davranılacağı gibi önemli değerleri hiç vermiyor veya çok iyi akademik eğitim veriyor ama daha kendisi bile nezaketten habersiz. İşte böyle öğretmenlerin verdiği eğitimler de bu eksiklikte büyük bir rol oynuyor. Böyle öğretmenlerden eğitim alan öğrenciler toplum içinde nezaketsiz, saygısız, sevgisiz davranıyorlar. Öğretmenlerin söyledikleri şeyler öğrenciler için çok önemlidir. Mesela bir öğretmen öğrenciye dans konusunda yeteneksiz olduğunu söylemesi onun dansa olan ilgisini ve istediğini bitirebilir. Yalnızca olumsuzluklar değil aynı zamanda olumlu şeyler de olabilir. Mesela öğretmen öğrenciye resimde yetenekli olduğunu söyleyip onu bu sanat dalına yönlendirirse öğrenci resime yönelip büyük başarılar elde edebilir. Bu yüzden öğretmenlik çok kutsal bir meslek. Fakat günümüzde bu önem göz ardı ediliyor. Öğretmenler o kadar güvende değiller mesela veya öğrenciler öğretmenlere geçmişteki kadar değer vermiyorlar. Oysa ki geçmişte ne kadar değerliymiş bu meslek. Özellikle Atatürk zamanında. Maaşlar bile öğretmenlerin aldıkları miktara göre belirlenirmiş. Nasıl diye merak ediyorsanız hemen anlatayım : Bir gün bir görevli Atatürk’e milletvekili maaşlarının ne kadar olması gerektiğini sormuş. Atatürk ise buna karşılık “milletvekili maaşı öğretmen maaşını geçmesin “ demiş. Yani önceden öğretmenlik bu kadar değer verilen bir meslekmiş. Günümüzde öğretmenlere hala bu değeri veren insanlarda var mı? Tabii ki var. Bu nezaketsizliğin içinde hala bu nezaketi saygıyı ve sevgiyi koruyan insanlar bunlar.

​Nezaketin farklı pencerelerini de inceleyelim. Mesela nezaketin günlük hayattaki önemi ve yeri. Nezaket insan iletişimini kökünden etkileyen bir değer. İnsanların iletişim içinde karakterlerini ortaya çıkaran bu değer günlük hayatta çalışırken , alışveriş yaparken veya bir ortama girdiğimizde bizim çok için çok önemli. Mesela diyelim ki bir markette çalışıyoruz ve kasiyeriz. Kasaya bir amca geliyor ve nazik bir dille kasaya bakmalarını rica ediyor. Tam olarak bu noktada nezaket çok önemli çünkü bizim amcaya verebileceğimiz iki cevap seçeneğimiz var. Ya nazik bir dille tabii hemen geçiyorum kusura bakmayın diyeceğiz ya da kaba bir dille biraz beklesene amca ne acelen var şimdi seninle uğraşamam diyeceğiz. Eğer nezaket değerimiz varsa nazik bir dille cevaplarız ama eğer yoksa kaba bir dille cevaplarız. Sanki bu kaba dil ile verilen cevabı duyunca “ya bu kız abartıyor kim böyle bir cevap verir ki” dediniz fakat günümüzde gerçekten bu cevabı verecek kadar kaba ve burnu havada insanlar var. İşte nezaket bu kadar önemli.

​Nezaket kalbimizin en yumuşak kıyafetleriyle kuşanması dilin en tatlı kelimelerle çınlaması ve davranışların da özenle ve empatiyle yapıldığı bir kişilik tarzı. Nezaket küçüklükten yerleşir kişiliğimize. Küçükken kişiliğe yerleşmesinde ki en büyük etken çoğunlukla aile ve öğretmendir. Daha sonra büyüdüğümüzde sosyal ortamlara girdiğimizde nezaketli olmamız bizim toplum içine girmemizi daha kolay hale getirir. Yani nezaket kökünde insanda olması gereken ve iyilikle beslenen çok önemli bir değerdir. Yazımı tamamlarken her zaman ki gibi teşekkür etmek istediğim insanlar var. İlk olarak herkesten çok değer verdiklerimle başlamak istiyorum. Bu yazıyı yazarken beni koşulsuz destekleyen canım anneme ve canım babama çokça teşekkürlerimi gönderiyorum. Daha sonra bu yazıyı yazarken bana ilham olan canım teyzem Nagehan Şahin’e , canım maviş öğretmenime ve sevgili sınıf öğretmenime teşekkürlerimi ve sevgilerimi iletiyorum.