Vefa, yaşanmışlıklara saygı duymak ve birçok şey paylaştığın insanları hatırlamak demektir. Geçmişini ve eski arkadaşlıklarını çabuk unutan kişiler ise ‘’ vefasız ‘’ olarak nitelendirilir. Vefa, sevgi, dostluk veya verilen sözlere bağlılık göstermek, geçmişteki iyilikleri ve yaşanmışlıkları unutmamaktır. Sevgide devamlılık demektir, ihtiyaç halinde ona yardım etmektir. Arkadaşı öldükten sonra, onun çoluk çocuğunu, yakınlarını sevmek, onlarla ilgiyi kesmemek de vefadandır.

Vefa Gösterilmesi Gereken Başlıca Kişi ve Varlıklar:

• Yüce Allah’ a Vefa: Bizi yaratan ve sayısız nimetlerle donatan, Allah’a karşı vefa kulluk bilinciyle emirlerine uymakla gerçekleşir. Çünkü yaradan, yaşatan ve her an muhtaç olunan tek varlık O’ dur. Hayatımız da ölümümüz de O’ nun elindedir.

• Hz.Muhammed (S.A.V)’ Vefa: Bize hak ve adaleti öğretip rehberlik ettiği için; sünnetine uyarak ve sevgisini yaşatarak, O’ nun yaşantısını, ahlakını ve örnekliğini kendi hayatımıza rehber edinmeliyiz. Dürüstlük, merhamet ve adalet gibi O’nun ahlak özelliklerini yaşatmak. O’ nun ailesine ve yolundan gidenlere sevgi göstermektir.

• Ulu Önder Atatürk’e Vefa: Yeryüzündeki en soylu ırk olan Türk’ ırkına sahip çıkmak, Türk’ milliyetçisi olmak ve başka ırklara hayranlık duyup asimile olmamaktır. Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ e duyulan minnetin, saygının ve onun bıraktığı eserlere sahip çıkmaktır. Cumhuriyeti yaşatmak, akıl, ilim, çağdaşlık yolundan ayrılmamak, hatırasına saygı duymak, fikirlerini doğru anlamak ve gelecek nesillere aktarmaktır. Laik, demokratik ve çağdaş Türkiye Cumhuriyeti’ ni koruyup yaşatmak en büyük vefa göstergesidir.

• Ecdadımıza Vefa: Tarihi köklerden kopmamak, ataların verdiği mücadeleleri unutmamak, tarihi eserleri, şehitlikleri koruyup gelecek nesillere aktarmak, geleneklere sanatı ve hatıraları yaşatarak sahiplenmektir.

• Anne - Baba’ ya, Akrabalara Vefa: Bizi büyüten, üzerimizde en büyük emekleri ve hakları bulunan ailemize saygı ve hürmet göstermeliyiz.

• Güzel Sözler Söylemek: Anne, Baba’ya karşı ‘’ of ‘’ bile denmemeli, ses yükseltilmemeli ve daima tatlı bir dille konuşulmalıdır.

• Hal ve hatır sormak: Sadece maddi destek yetmez; sık sık ziyaret edilmeli, gönülleri hoş tutulmalıdır. Kardeşler ve akrabalar arasındaki bağları koparmamak, dar günlerinde yardımına koşmak.
• Vefat sonrası vefa: Anne baba vefat ettikten sonra da onlar adına hayır yapmak, dualarda anmak ve dostlarına değer vermek gerekir. Kaybedilen aile büyüklerinin hatıralarına saygı duymak ve hayırla yad etmek.

• Hatırlamak: Aile büyüklerini ve akrabaları yalnız bırakmamak, sık sık arayıp sormaktır, sevgi, saygı ve bağlılığı sürdürmeli

• Destek Olmak: Zor günde destek olmak, ihtiyaç halinde maddi ve manevi olarak ailenin yanında durmaktır.
• Değer Vermek: Birlikte geçirilen zamanın kıymetini bilmek ve fedakarlıkları unutmamaktır.

• Dost ve Arkadaşa Vefa: Zor günümüzde yanımızda olan sevgisinde ve dostluğunda sebat eden gerçek dostlara kötü günde de vefa göstermek.

• Hatırlamak: Arayıp sormak, zor zamanlarında yanında olmak.
• Kadirşinazlık: Yapılan iyilikleri unutmamak, hataları hoş görmek
• Samimiyet: Davranışlarda ve sözlerde pazarlıksız, saf ve gerçek olmalı, düşündüğü ile hissettiğinin, söylediği ile yaptığı aynı olmalı

• Eğitimci ve Öğretmen’ lere Vefa: Bize ilim öğreten, yol gösteren öğretmenlerimize ve büyüklerimize karşı yapılan iyilikleri unutmamak, hatalarını hoş görmek.

• Hatırlamak: Yıllar geçse bile öğretmenleri arayıp hal hatır sormak
• Ziyaret Etmek: Fırsat buldukça okulları veya kendilerini ziyaret ederek eski hatıraları tazelemek
• Fidan Dikmek: Adlarına fidan dikerek isimlerini ve emeklerini doğada yaşatmak.
• Değer Vermek: Eğitim ortamlarında sevgi ve saygıyı ön planda tutarak öğretmenlerin mesleki saygınlığına destek olmak.

• Hayvanlara Vefa: Dilsiz ve savunmasız canlılara şefkatle yaklaşmak, insan kalabilmenin ve vicdanlı bir birey olmanın en saf kuralıdır. Dünya sadece insanlara ait değildir; hayvanlar da bu gezegeni bizimle paylaşan eşit birer canlıdır. Bir insanın gerçek karakteri, kendisinden daha güçsüz olan bir varlığa nasıl davrandığıyla anlaşılır.

Vefa’ lı İnsanın Özellikleri:

• İyiliği unutmaz: Geçmişte gördüğü yardım ve destekleri her zaman hatırlar.
• Zor günde kaçmaz: Sevdiklerinin sadece iyi günde değil, sıkıntılı ve hüzünlü zamanlarda yalnız bırakmaz.
• Kadir kıymet bilir: Kendisine uzatılan eli, görülen iyiliği hatırlar ve değerini bilir.
• Sözüne sadıktır: Verdiği sözleri tutar. Sorumluluklarının bilincinde olur.
• Menfaatsiz sever: Çıkar gözetmez, ilişkilerinde menfaat aramaz; sevgisini ve desteğini karşılıksız sunar.
• Hatırlayıcıdır: Dostlarını arayıp sorar, eski bağları koparmaz ve vefat edenleri bile rahmetle anarak sevgisini sürdürür.
• Sevgide süreklilik gösterir: İlgi ve alakasını anlık değil, hayat boyu sürdürür.

Vefa’ lı İnsan: Kendisine yapılan iyilikleri asla unutmayan, dostluğuna ve sözüne her koşulda sadık kalan, çıkar gözetmeden sevgi ve ilgisini sürdüren kişidir.

Vefa’ sız insan: Kendisine yapılan iyilikleri, verilen emekleri ve geçmişteki birliktelikleri çabuk unutan, menfaati bitince sırt çeviren ve bencil davranan kişidir.

Vefa’ sız İnsanın Belirtileri:

• Çıkar Odaklıdır: Yalnızca işi düştüğü zaman arar ve hatır sorar, iş bitince tanımazlıktan gelir.
• Nankördür: Gördüğü iyiliklere ve desteklere karşı nankörlükle karşılık verir. Geçmişi kolayca siler.
• Ben Merkezcidir: Kendi çıkarları zarar gördüğünde en yakınındakilere bile haksızlık etmekten çekinmez, kin ve kusur arar.
• Güven Vermez: Zor günlerde ortada yoktur, sadakati terk edip kolayca vazgeçer.

Kaliteli İnsanın Özellikleri:

Kaliteli insana ne denir? Kaliteli insana halk arasında kısaca iyi, nitelikli, görgülü veya olgun insan denir.

• Mütevazi ve Saygılıdır: Başarılar abartılmaz, kimseye üstünlük taslamaz. Herkese insan olduğu için değer verir.
• Empati Kurar: Farklılıklara saygı duyulur, zor durumdakilere yardım edilir, karşısındakini anlamaya çalışır.
• İyi bir Dinleyici Olma: Dinlemeyi bilir, çok konuşmak yerine anlamak için dinler
• Kendini Geliştirmiştir: Bilgiye ve öğrenmeye açıktır
• Sözünün Eri Olma: Güvenilir bir duruş sergiler. Verdiği sözünde durur, huzur verir.
• Sorumluluk Alabilme: Hataları sorumluluğu mertçe üstlenilir.

Kaliteli İnsanın Davranışları:

Günümüz dünyasında ‘’ kaliteli insan ‘’ tanımı genellikle maddi imkanlar, giyilen markalar veya bulunulan statülerle karıştırılabiliyor. Oysa bir insanın gerçek kalitesini, etiketi ya da cüzdanı değil, kriz anlarında gösterdiği duruş, insan ilişkilerindeki inceliği ve karakterinin özellikleri belirler.

Gerçek asalet, kimse bakmadığında veya hiçbir çıkarı olmadığında sergilenen davranışlarda gizlidir aslında! Hata yapmak kişinin doğasında vardır. Ancak hatayı kabul edip sorumluluk almak yüksek bir olgunluk gerektirir. Kaliteli bir insan, suçluluk duygusundan kaçmak için başkalarını parmakla göstermez. ‘’Hatalıydım, özür dilerim’’ diyebilmek ve bu hatadan ders çıkararak ilerlemek, karakterin ne kadar sağlam olduğunun kanıtıdır.

Özgüveni tam ve kaliteli insanlar, başkalarının başarısından tehdit duymazlar. Kıskançlık ve haset duygularına kapılmadan, çevresindekilerin elde ettiği zaferleri içtenlikle alkışlayabilirler. Başkalarının ışığından rahatsız olmak yerine o ışıkla aydınlanmayı seçmek, güçlü bir ruhun işaretidir.

İşler yolundayken herkes nazik ve anlayışlı olabilir. Asıl sınav, kontrolün kaybedildiği veya işlerin sarpa sardığı anlarda verilir. Öfkelendiğinde bile saygı sınırlarını aşmayan, ses tonunu ayarlayabilen ve yıkıcı olmak yerine çözüm odaklı kalan insanlar, duygusal zekasının ve kalitesinin farkını ortaya koyar.