Baştan söylemem gerekiyor ki bu yazı 10 Mayıs akşamı Bursa’da yapılan 2.Lig Play-Off final maçı sonrası yazılan bir yazı değil, 10 Mayıs akşamı saat 24.00’de biten bir yazı.

Son otuz iki yılımızı geçirdiğimiz Muğla, son bir haftayı öyle geçirdi, öyle olağanüstü günler yaşadı ki görmeniz, yaşamanız gerekirdi. Otuz iki yıl hiç görmediğim şekilde kenetlendi, seferber oldu ve sonunda da başardı. O akşam yenilip elenseydi de yazacaktım çünkü yazmasam, üç yıldır bizzat tanık olduğum bir inanca, bir kurumsal kültüre haksızlık etmiş olurdum. Zira bu başarı, öyle bir maç yüzünden görmezden gelinecek bir başarı değildi.

Büyük başarılar öyle akşamdan sabaha kazanılmıyor. Büyük başarıların arkalarında hep büyük düşünceler, büyük fedakarlıklar, kocaman yürekler, sarsılmaz inançlar ve aynı hedefe odaklanan kadrolar gerekiyor. 2023 yılından beri, sevgili Menaf Kıyanç’ ın Muğlaspor Kulübüne başkan seçilmesinden sonra yaptığı çalışmalarda bu adımların atıldığına hep tanık olduk. Bir kere şehir hiç olmadığı kadar, siyaseten, yerlisi yabancısıyla, muhafazakarı demokratıyla ilk kez bu kadar birbirine yakınlaştı, yeşil beyaz renklerin altında bir araya gelip, omuz omuza verdi. Kulüp içi ilişkiler, yapılan transferler şehirde hep kabul gördü, seyirci sayısı stadyum yetersizliğine rağmen her maç yükselme trendi gösterdi.

2025-2026 sezonuna birinci haftayı bay geçirip ikinci hafta deplasmanda yaptığı Sincan Belediyespor müsabakasıyla başlayan Yeşil Beyazlı Ekip zaten bu maçta futbolcusu Serhat Enes Çalışan’ın o asil, o zarif Fair - Play’lık hareketiyle gönülleri kazanarak başlamıştı. Tarihimize baktığımızda ecdadımızın da kaleler, şehirler kazanmadan önce yaptığı zaten hep gönüllere girip kazanmak olmamış mıydı? İskeletini Besim Hocanın kurduğu takım sezon içinde bahis davalarında en fazla kayba uğrayan takımlardan birisi olmasına rağmen oynadığı mütevazı, haddini bilen defans oyunuyla göz doldururken aynı zamanda Bursaspor ile birlikte tüm liglerin de en az gol yiyen takımlarından biri olarak da taraftarına güven vermişti. Ligde en ciddi rakibi, sevgili başkanın da doğduğu şehir olan Batman Petrolspor’du ve şehir bundan dolayı da özellikle bu maçlar için epey de endişeleniyor, futbolun önüne başka olumsuzlukların öne çıkmasından kaygı duyuyordu ama çok şükür ki iki güzide kulübün yönetimlerinin olgunlukları sayesinde her iki maçta da korkulanlar olmadı. Besim Hocanın son maçlarındaki puan kayıplarını iyi değerlendiren Batman Petrolspor birinci olarak 1.lige yükselirken Muğlaspor ise önce Şanlıurfaspor’u eleyip diğer rakibi Seza Çimento Elazığ Spor ile Bursa’da final oynamayı hak etti.

Bence TFF’ nin bu sene yaptığı bir sürü yanlışlıklardan biri de final maçının yerinin Bursa olarak belirlenmesi olmuştu. Bursa’nın Muğla’ya uzaklığı 540 Km, Elazığ’a ise 1100 Kilometreydi. Daha ortada bulunan şehirlerden biri mesela Ankara, Konya hatta Eskişehir’de bile oynansa aradaki mesafe farkı bu kadar olmazdı. Ancak bütün bunlara rağmen gerek iki takımın yöneticilerinin feraseti gerek taraftarlarının hiçbir bozgunculuğa fırsat vermeyen yaklaşımları gerekse de ev sahibi olarak Bursaspor yönetiminin gerçek anlamda sergilediği ev sahipliği örnekleri sayesinde maçta futbolun önüne geçen hiçbir şey olmadı.

Dediğim gibi finalde takımımızın en iyilerinden olan kalecimiz İsmet’in doksan dakikada veya maçın 120. dakikasında çok bariz bir hatasıyla dahi maçı kaybedebilirdik. Veya takımımızın en tecrübeli oyuncularından birisinin uzatma penaltılarında gol atamaması sebebiyle üzülsek bu yazı, bu hikâye, bu başarı kapatılıp gidebilecek kadar basit mi olurdu?

Tabii ki hayır!

Canları sağ olsun derdik. Tıpkı Elazığ cephesi gibi. Tıpkı maç sonunda sevgili Erkan Sözeri’nin dediği gibi. Takımla 15 maça çık, final maçı dahil hiç kaybetmeden 12 galibiyet, 3 beraberlik. Buna hangi futbol üstadı, hangi vicdan sahibi başarısızlık deyip geçebilirdi ki?

Geçen yıl Play-Off’da Batman Petrolspor uzatma penaltılarında Artı Değer Vanspor ’a elenince çoğumuz nasıl üzülmüştük ama inanç böyle bir şeydi ve kararlılıkla, azimle birleşince o zafer illaki geliyordu.

Muğlaspor' da Menaf Kıyanç’ın başkan olduğu üç yıldır her yıl bir üst lige çıkma başarısının sadece maç skorlarına bağlı olduğunu söylemek gerçekten büyük haksızlık olur. Sanırım böyle bir başarının profesyonel futbol liglerinde şimdiye kadar bir tek örneğini Afjet Afyonspor’ un 2015 - 2018 yılları arasında görüyoruz. O başarıyla ilgili şahsen çok bilgiye sahip değilim ama bu başarıya gün be gün, bu şehrin bir gören gözü olarak şahidim. Ameliyatımı oluncaya kadar yaklaşık içerideki her maçına gittim ve tribünlerde denk gelip konuştuğum herkes bu takımın kalitesine, yönetimin samimiyetine ve kararlılığına o kadar inanıyorlardı ki; puan kaybettiğimiz maçların sonunda bile o karamsarlık hiç görülmüyor, ‘nasıl olsa haftaya telafi ederler’ inancı dillendiriliyordu.

Kısmet 10 Mayıs akşamına kalmış. Kupa kaldırmak şerefi de ev sahibi olarak yine yeşil beyaz renklerin bir başka şehri Bursa’ya nasip olmuş. Geçirdiğim operasyona bağlı olarak yanlarında olamadım ama çektikleri video ve fotoğraflarla an be an, saat saat evimde hep yaşadım o heyecanı. Sanki Sevgili Şadi Ballı ve ailesiyle peş peşe araçlarımızla o yolları birlikte kat edip mola yerlerinde beraber tezahüratlarda bulunduk. Tribünlerde Sevgili İl Başkanlarımız Cengizhan Güngör, Emrah Oltulu ve Davut Akmeşe ile birlikte coşup, birlikte destekledik takımımızı. Ve sanki o penaltı atışlarında beraber ölüp ölüp dirildik, yüz binlerce sevdalımızla, Anneler Günü annelerini arkalarında bırakarak, ellerini öperek, dualarını alarak gelen binlerce inanmış yürekle birlikte tuttuk nefeslerimizi.

Abdullah Balıkçı’nın son penaltısıyla birlikte ilk kutlayan da Bandırma’dan telefonla arayan değerli Muğla Sevdalısı dostum Mehmet Gücüyener oldu.

Gitmeyebilirler, şehirde kalıp başka işlerini yapıp kutlamalarını o kadar yorulmadan da yapabilirlerdi ama böylesi tarihi bir günde oralara kadar gidip takımımızın yanında olan başta Sayın Valimiz Dr. İdris Akbıyık’a, Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Ahmet Aras’a, Muğla Ticaret Odası Başkanı Sayın Bülent Karakuş’a, Milletvekillerimiz Sayın Kadem Mete ve Sayın Gizem Özcan’a, siyasi partilerimizin çok değerli il başkanlarına, kurumsal olarak yeşil beyazlı kulübün içinde yer alan yöneticisinden, hizmetlisine kadar ve ekranlardan göremediğim orada bulunan, ekranları başında o heyecanı, dudaklarında dualarıyla yaşayan herkese, taşkınlık çıkmamasında azami gayret gösteren taraftar gruplarımıza en kalbi şükranlarımızı sunuyorum.

Ellerinize, ayaklarınıza, sabrınıza, kararlılığınıza sağlık!

İnanın bu kupa bu şehre çok yakıştı.